In juli 2016 reisden 1200 deelnemers uit 25 landen af naar San Francisco voor het vijfde Automated Vehicles Symposium. Dit symposium is in een paar jaar uitgegroeid tot hét evenement om bijgepraat te worden over de laatste ontwikkelingen op het gebied van automatisch rijden. Isabel Wilmink was erbij en doet verslag.

San Francisco - foto Jitze Couperus
 
Het symposium was op dinsdag 19, woensdag 20 en donderdag 21 juli 2016. Op de dinsdag en woensdag werden er in de ochtend plenaire sessies gehouden, in de middag ‘breakout’-sessies en tijdens de receptie nog een fiks aantal postersessies. De donderdag was vrijgehouden voor een samenvatting van de resultaten van alle breakout-sessies. Dat klinkt als veel luisteren, maar tijdens de breakout- en postersessies en – uiteraard – in de pauzes en tijdens de borrels was er ook alle ruimte voor discussies.

Thema’s
En discussiepunten waren er voldoende. De sessies bestonden voor een groot deel uit presentaties over de laatste ontwikkelingen op het gebied van automatisch rijden – en dat leidde al tot levendige conversaties. Maar er is ook veel gesproken over de uitdagingen waar wetenschap, industrie en overheid de komende periode voor staan. Het is lastig om de rode lijn van alle presentaties en gesprekken te benoemen, maar deze punten vielen in ieder geval op:

Onderzoeksvragen, pilots en evaluaties. Wat zijn de onderzoeksvragen, welke proeven zijn hiervoor nodig en op basis van welke indicatoren kunnen die vragen dan beantwoord worden? Er is al een aanzet voor een ‘onderzoeksagenda’, maar de grote vraag is wanneer er voldoende gemeten gegevens beschikbaar komen om echt uitspraken te doen. Tot die tijd zijn we vooral nog afhankelijk van simulaties.
Simulatiemodellen. In aansluiting op het voorgaande punt: er is nog veel werk nodig om verkeerssimulatiemodellen geschikt te maken voor het evalueren van automatisch rijden. Er zijn meer gegevens nodig over zowel het huidige gedrag in het verkeer als het gedrag van automatische voertuigen en de reacties van bestuurders hierop.
Verkeersmanagement. De focus van wetenschap, overheid en markt richt zich niet alleen op het automatische voertuig zelf. Er werd ook besproken hoe verkeers- en vervoermanagement nadrukkelijker in de visievorming, plannen en kennisagenda moet worden meegenomen. Automatische voertuigen gaan de files immers niet oplossen. Zelfs als álle voertuigen zelfrijdend zouden zijn – en zo ver is het nog lang niet – zijn er geavanceerde regelscenario’s nodig. Dat geldt voor het hoofdwegennet, maar zeker ook voor de stedelijke omgeving.

Het algemene beeld dat zich tijdens dit Automated Vehicles Symposium opdrong, was dat er weliswaar meer duidelijkheid lijkt te zijn over welke vragen er nog beantwoord moeten worden, maar dat er weinig grip is op hoe we ervoor gaan zorgen dát die vragen een antwoord krijgen. Zoals het zich nu ontwikkelt, zal veel pas duidelijk worden als automatische voertuigen ook echt op de openbare weg rijden.

Nederlandse inbreng
Nederland was in San Francisco vertegenwoordigd door een delegatie van tien personen. Die bezochten verschillende breakout-sessies, met uiteenlopende onderwerpen als Future Challenges for Automated Trucks, Enabling Technologies, Impact Assessment en Human Factors in Road Vehicle Automation. De Nederlandse presentaties en posters werden zeer goed ontvangen, waarbij vooral de vertoonde filmpjes over de Truck Platooning Challenge en de Grand Cooperative Driving Challenge in de smaak vielen.
De deelnemers hebben veel indrukken opgedaan die op 20 september 2016 in Delft tijdens de Connekt-bijeenkomst over de Kennisagenda voor Zelfrijdende Voertuigen teruggekoppeld zullen worden voor alle mensen die er niet bij konden zijn in San Francisco.

___

De auteur
Ir. Isabel Wilmink is senior adviseur bij TrafficQuest en senior scientist bij TNO.

Comments are closed.